Opowiadanie cz IV rozdział V
' "Opiekunka" '

Po tych słowach mężczyzna ruszył powoli w las. Chłopak szybko do niego dobiegł, a następnie starał się dotrzymać mu kroku. Po dłużącej się w nieskończoność wędrówce wreszcie doszli do parkingu pizzerii. Ku szczęściu Alexa, parking był pusty a w okolicy nie było słychać nic prócz świergotu ptaków. Chłopiec odetchnął z ulgą i odwrócił się w stronę mężczyzny.

-To… kiedy mam przyjść ci pomóc? –spytał niepewnie

-Za trzy dni, o północy, będę czekać tam gdzie ostatnio. Uważaj by nikt cię nie zauważył. Miło było cię znów spotkać . Żegnaj Alexandrze… -Wyszeptał, odwrócił się i odszedł w stronę  lasu.

Chłopak patrzył chwilę w stronę odchodzącego Vincenta, lecz po pewnym czasie stracił go z oczu. Spojrzał niechętnie w stronę pizzerii. Podszedł do drzwi, już miał je otworzyć gdy nagle usłyszał pisk opon pojazdu parkującego gwałtownie obok drzewa. Drzwi samochodu otworzyły się. Ze środka wysiadła wysoka kobieta o wiśniowo czerwonych, krótkich włosach. Gdy odwróciła się Alexa przeszedł dreszcz. Jej oczy były tego samego odcienia zimnego błękitu co jego. Kobieta spojrzała na niego. W jej górnej wardze zalśnił srebrny kolczyk. Podeszła do chłopca. Była od niego wyższa o co najmniej 20 cm. Jej kamienny wyraz twarzy ustąpił poczciwemu uśmiechowi.

-Witaj, ty zapewne jesteś tą osobą której mam pilnować, hmm?- Spytała przyglądając się mu- Jestem Anabelle

-H-hej, jestem Alex… I, tak, to mnie masz „pilnować”- Wymamrotał chłopak

-A-alex?- Spytała lekko zdziwiona kobieta. Jej twarz przybrała nienaturalnie blady odcień.-Nie, to nie może… Twoje oczy.

Mówiąc to złapała go jedną ręką mocno za szczękę, a drugą za ramię i zaczęła wpatrywać się mu w oczy. Chłopiec wyrwał się z żelaznego uścisku dziewczyny i otrząsnął się  skołowany.

-C-co ci odbiło?! Nie dotykaj mnie!- Warknął patrząc na nią wrogo

-Przepraszam, nie powinnam była tego robić, ale…- Zaczęła Anabelle- Nie ważne.

Nagle z pizzerii  dobiegł niepokojący, piskliwy i zgrzytliwy dźwięk, jak gdyby ktoś rozrywał blachę . Alex szybko otworzył ciężkie drzwi wejściowe i wszedł niepewnie do ciemnego korytarza budynku. Szedł powoli w stronę kuchni z której dobiegał hałas, lecz w połowie drogi ujrzał w kącie jakiś ruch. Był to Foxy. Siedział zdezorientowany z podkulonym ogonem. Kostium lisa był postrzępiony i w wielu miejscach dziurawy. Na jego brzuchu widniało wyraźnie rozcięcie. Chłopak patrzył ze zdziwieniem na animatronika.

-Co się stało?- wyszeptał nastolatek

-F-Freddy… o-o-osza-alał… -Wymamrotał zacinającym się głosem Foxy- Próbo-o-wałem… g-go powstrzy-ymać… lecz o-on…

Alex niewiele myśląc wszedł do kuchni. Chica leżała w kącie. Jej prawe ramię było oderwane. Nie miała jednego oka. Chłopak przyglądał się jej dłuższą chwilę gdy nagle za swoimi plecami usłyszał kobiecy głos.

-Skoro tam jest Foxy, a tu Chica… To… GDZIE JEST FREDDY?!-spytała spanikowana Anabelle która cały czas chodziła za chłopcem.

-Czy t-to mnie szukac-cie?- zapytał Freddy patrząc na nich.

Stał w kącie. Z jego oczu wypływała jakaś czarna, gęsta ciecz. Uśmiechał się szeroko.

-Ja chcę się t-tylko z wami poba-awić! Chodźcie do mnie-e!- Powiedział niedźwiedź, śmiejąc się głośno- Bawcie się tylko z-ze mną… reszta n-nie jest w stanie…

Nie dokończył, upadł na ziemię. Nie ruszał się. Chłopiec zauważył że animatronik na korytarzu także leży bez ruchu. Nastała cisza. Nagle nastolatek poczuł czyjąś niezwykle zimną dłoń, łapiącą go za nadgarstek.