Opowiadanie cz III rozdział IV
'fotografia'

-C-coś się stało?- spytał ostrożnie zaniepokojony chłopiec

-Te dwie sio-stry co ostatnio zostały tu spro-wa-dzo-ne…- zaczął Freddy

-Zniknęły- Dokończył szybko Mike wchodząc do pomieszczenia i patrząc złowrogo na Freddy’ego- Gdy weszliśmy do pomieszczenia w którym przebywały… już ich tam nie było. Zostało tylko to…

Alex dopiero teraz zauważył, że łysy mężczyzna trzyma w rękach jakiś mały przedmiot. Mike otworzył dłoń pokazując chłopcu część jakiejś fotografii. Była na niej jakaś mała, może 5 letnia dziewczynka, o wiśniowych włosach i jasnych oczach. Byli tam również chudy mężczyzna i niska kobieta trzymająca kilku miesięczne dziecko na rękach. Nie było by w tym nic dziwnego gdyby nie fakt, że ktoś wydrapał czymś ze zdjęcia twarz mężczyzny i kobiety. Alex lekko skołowany przez dłuższą chwilę przyglądał się fotografii, po czym spojrzał zdezorientowany na mężczyznę.

-Co to jest? Kim oni są?- spytał odruchowo chłopak

-Sam chciałbym wiedzieć… ale to jeszcze nie wszystko… -wymamrotał Mike

Odwrócił zdjęcie na drugą stronę. Alex prawie upadł. Na drugiej stronie, ktoś z niezwykłą dbałością o każdy szczegół, wyrysował całe drzewo genealogiczne Alexa! Były tam tylko imiona i nazwiska. Chłopak jeszcze bardziej przerażony spostrzegł, że pojawiło się tam to jedno imię. Anabelle. Kojarzył je skądś, lecz nie wiedział skąd. Zachwiał się i potknął, upadając na Mike’a, lecz nie przewracając go. Mężczyzna w czas spostrzegł co się dzieje i od razu zareagował. Przytrzymał chłopca by ten nie upadł.

-Wszystko w porządku? Co się dzieje?- Zaczął pytać zaniepokojony Mike

-Alex? Dobrze się czujesz?- spytał Scott- Jesteś blady…

-wszystko jest dobrze… -wyszeptał Alex, po czym zaczął mamrotać - kogo ja oszukuję?! Nic nie jest dobrze… Vincent zniknął, one zniknęły… i jeszcze to martwe zwierze… i to zdjęcie.

-A-lex? Chodź ze mną… za-opiekuję się to-bą- powiedziała cicho Chica

-Co się dzieje z waszym głosem?!- zaczął krzyczeć chłopak, jedna z jego tęczówek przybrała barwę węgla- ah… no tak zapomniałem, jesteście tylko głupimi maszynami!

-Alex, uspokój się- pouczył go Rekonstruktor

-A ciebie ktoś pytał o zdanie?!- wycedził przez zęby chłopiec

-Alex, spokój!- krzyknął Mike

-Ciebie też nikt o nic nie pytał, więc staraj się siedzieć cicho… bo inaczej tego pożałujesz… - Krzyknął Alex, jego tęczówki zrobiły się całkowicie czarne, a na ustach pojawił się złowieszczy uśmiech.

-A-lex? Co się dzie-je?!- Spytał nerwowo Springtrap

Chłopak upadł na kolana i zaczął gwałtownie kaszleć. Jego oczy z powrotem przybrały odcień bladego błękitu. Po jego policzkach spływały łzy.

-Przepraszam… - Wyszeptał ledwo słyszalnie chłopak