>>>INFORMACJA -KONIEC...<<<

 

Witam, jest 31 lipca i być może jest to mój ostatni wpis na tym blogu.

Powiem wprost  moja wena w tym temacie została całkowicie wyczerpana, a 

kontynuacja tego opowiadania wydaje mi się nie mieć jakiegokolwiek sensu.

To opowiadanie nie posiada nawet fabuły, składa się tylko i wyłącznie z wątków pobocznych.

Jest to moje osobiste stwierdzenie, NIE wpłynęła na to niczyja inna ocena.

Wystarczyło bym przeczytała całe opowiadanie od początku, bym stwierdziła,

że jest dość... żałosne, a historia jest bardzo zagmatwana. 

Pozostały mi dwie opcje; albo zacznę wszystko od samego początku (podobne postacie, inna fabuła),

lub porzucę to wszystko i już do tego nie wrócę.

Wiem że jest parę osób, którym spodobało się to opowiadanie (dość mało, ale kilka jest),

ale niestety to chyba koniec.

Jedyne co w tej chwili mogę zrobić to zaproponować drugiego bloga

z zupełnie innym opowiadaniem z nadzieją, że nie stracę tej garści osób, która jest w stanie czytać to co napiszę.

Tamto opowiadanie różni się znacznie od tego, ale może komuś się spodoba...

Skończenie z tym nie jest zbyt łatwe, ale kiedyś trzeba zrobić krok do przodu i starać się dalej dążyć do celu, a nie zatrzymywać się w miejscu i trwać przy jednej rzeczy na okrągło.

Może kiedyś to dokończę, lub nieco poprawię, ale jak na razie 

to koniec.

 

LBA

Dostałam 2 nominacje... nwm która była pierwsza więc... odpowiem na 21 pytania

1.Wolisz Lunę czy Celestię?
Nienawidzę tego 'czegoś'

2. Ulubiony animatronik?
Nie mam jednego. Ale jak już coś to Bonnie, Foxy i Springtrap

3.  Chciałabyś być Jednorożcem, pegazem, kucykiem ziemskim czy Alikornem?
Ile jeszcze pytań dotyczyć będzie tego 'czegoś'?

4. Czy chciałabyś polecieć na fioletową planetę kiślu agrestowego na placku ziemniaczanym w kształcie marchewki żeby zatańczyć makarenę z małymi laleczkami Barbie ubranymi w skórę murzyna wokół płotu z krowiego łajna?
Wait... że co proszę?

5.  Jakiej jesteś religii?
Jestem ateistką

6."Gdyby ściany rzeźni były ze szkła, to każdy byłby wegetarianinem"- zgadzasz się z tym?
Stanowczo nie

7.  Co sądzisz o spamie?
Jest bardzo denerwujący #MądraWypowiedź

8. Lubisz Jedenastka?
Nie znam osoby która by go nie lubiła

9.  Znasz Tony Crynight?
(niestety) tak

10. Lubisz placki? XD
Uznam to za pytanie retoryczne

11. Boisz się burzy?
Nie

12. Jakiego Animatrona boisz się najbardziej?
W sumie żadnego... Ale nie chciałabym spotkać Shadow Bonnie'go

13. Co cię obrzydza najbardziej?
Widziałam takie rzeczy, że nic już nie jest w stanie mnie 'obrzydzić' (poprawnie byłoby 'brzydzi')

14. Jakiego przedmiotu najbardziej nie lubisz?
Mimo absolutnie wszystko... Matematyka to zło największe

15. Co lepsze?: Książka czy film?
Książka ;3;

16. Odcięli prąd w całym bloku, patrzysz przez okno a tam twój najgorszy koszmar, wybija okno w twoim pokoju, wybiegasz z pokoju biegniesz przez korytarz którego nie znasz, wbiegasz do pokoju po lewej i chowasz się w szafie, nagle czujesz oddech na swoim karku. Co robisz?
Gdy taka chwila nadejdzie, odetchnę z ulgą ponieważ mój 'najgorszy koszmar' nie potrafi oddychać...

17. Jakie jest twoje ulubione zwierze?
Nie jestem w stanie wybrać jednego, więc powiem w skrócie; moimi ulubionymi zwierzętami są wszystkie psowate.

18.  Która część FNAF'a najlepsza?
Według mnie najlepszą częścią, jest część 1

19. Vincent czy Mike?
Po dłuższej chwili zastanowienia stwierdzam iż Vincent

20. Jaki Youtuber nagrywający Fnaf najlepszy?
Moim zdaniem Eleven

21. Taniec czy śpiew?
Zdecydowanie śpiew (choć nie umiem śpiewać)

 A teraz czas na pytania (jestem leniwa więc pytania będą opierały się wyłącznie na wyborze) :
1. YouTube czy Facebook?
2. Pies czy kot?
3. Mandzio czy Eleven?
4. Dzień czy noc?
5. FNaF czy ONaF?
6. Hydra czy Mantykora?
7. Optymizm, pesymizm czy realizm?
8. Niemcy czy Rosja?
9. Gry czy filmy?
10. Hitler czy Stalin?
11. Anioły czy demony?

Nominuję :

http://tuwszyscyjestesmyanimatronikami.blogspot.com/
fnafcoscokocham.blogspot.com
http://polskifnaf.blogspot.com/

Opowiadanie cz IV rozdział V
' "Opiekunka" '

Po tych słowach mężczyzna ruszył powoli w las. Chłopak szybko do niego dobiegł, a następnie starał się dotrzymać mu kroku. Po dłużącej się w nieskończoność wędrówce wreszcie doszli do parkingu pizzerii. Ku szczęściu Alexa, parking był pusty a w okolicy nie było słychać nic prócz świergotu ptaków. Chłopiec odetchnął z ulgą i odwrócił się w stronę mężczyzny.

-To… kiedy mam przyjść ci pomóc? –spytał niepewnie

-Za trzy dni, o północy, będę czekać tam gdzie ostatnio. Uważaj by nikt cię nie zauważył. Miło było cię znów spotkać . Żegnaj Alexandrze… -Wyszeptał, odwrócił się i odszedł w stronę  lasu.

Chłopak patrzył chwilę w stronę odchodzącego Vincenta, lecz po pewnym czasie stracił go z oczu. Spojrzał niechętnie w stronę pizzerii. Podszedł do drzwi, już miał je otworzyć gdy nagle usłyszał pisk opon pojazdu parkującego gwałtownie obok drzewa. Drzwi samochodu otworzyły się. Ze środka wysiadła wysoka kobieta o wiśniowo czerwonych, krótkich włosach. Gdy odwróciła się Alexa przeszedł dreszcz. Jej oczy były tego samego odcienia zimnego błękitu co jego. Kobieta spojrzała na niego. W jej górnej wardze zalśnił srebrny kolczyk. Podeszła do chłopca. Była od niego wyższa o co najmniej 20 cm. Jej kamienny wyraz twarzy ustąpił poczciwemu uśmiechowi.

-Witaj, ty zapewne jesteś tą osobą której mam pilnować, hmm?- Spytała przyglądając się mu- Jestem Anabelle

-H-hej, jestem Alex… I, tak, to mnie masz „pilnować”- Wymamrotał chłopak

-A-alex?- Spytała lekko zdziwiona kobieta. Jej twarz przybrała nienaturalnie blady odcień.-Nie, to nie może… Twoje oczy.

Mówiąc to złapała go jedną ręką mocno za szczękę, a drugą za ramię i zaczęła wpatrywać się mu w oczy. Chłopiec wyrwał się z żelaznego uścisku dziewczyny i otrząsnął się  skołowany.

-C-co ci odbiło?! Nie dotykaj mnie!- Warknął patrząc na nią wrogo

-Przepraszam, nie powinnam była tego robić, ale…- Zaczęła Anabelle- Nie ważne.

Nagle z pizzerii  dobiegł niepokojący, piskliwy i zgrzytliwy dźwięk, jak gdyby ktoś rozrywał blachę . Alex szybko otworzył ciężkie drzwi wejściowe i wszedł niepewnie do ciemnego korytarza budynku. Szedł powoli w stronę kuchni z której dobiegał hałas, lecz w połowie drogi ujrzał w kącie jakiś ruch. Był to Foxy. Siedział zdezorientowany z podkulonym ogonem. Kostium lisa był postrzępiony i w wielu miejscach dziurawy. Na jego brzuchu widniało wyraźnie rozcięcie. Chłopak patrzył ze zdziwieniem na animatronika.

-Co się stało?- wyszeptał nastolatek

-F-Freddy… o-o-osza-alał… -Wymamrotał zacinającym się głosem Foxy- Próbo-o-wałem… g-go powstrzy-ymać… lecz o-on…

Alex niewiele myśląc wszedł do kuchni. Chica leżała w kącie. Jej prawe ramię było oderwane. Nie miała jednego oka. Chłopak przyglądał się jej dłuższą chwilę gdy nagle za swoimi plecami usłyszał kobiecy głos.

-Skoro tam jest Foxy, a tu Chica… To… GDZIE JEST FREDDY?!-spytała spanikowana Anabelle która cały czas chodziła za chłopcem.

-Czy t-to mnie szukac-cie?- zapytał Freddy patrząc na nich.

Stał w kącie. Z jego oczu wypływała jakaś czarna, gęsta ciecz. Uśmiechał się szeroko.

-Ja chcę się t-tylko z wami poba-awić! Chodźcie do mnie-e!- Powiedział niedźwiedź, śmiejąc się głośno- Bawcie się tylko z-ze mną… reszta n-nie jest w stanie…

Nie dokończył, upadł na ziemię. Nie ruszał się. Chłopiec zauważył że animatronik na korytarzu także leży bez ruchu. Nastała cisza. Nagle nastolatek poczuł czyjąś niezwykle zimną dłoń, łapiącą go za nadgarstek.

Opowiadanie cz III rozdział V
'Tajemnica i Bonnie'

Westchnął i spojrzał na Vincenta który wszedł pokoju z średniej wielkości, kartonowym pudełkiem. Postawił je na stole i gestem ręki nakazał chłopcu podejść. Pudełko było pełne planów, śrub, gwoździ i jakichś metalowych części.

-C-co to jest?- Spytał niepewnie chłopiec po długiej chwili ciszy

-Zacznijmy od początku… Pamiętasz tego zniszczonego animatronika w hotelu? -Powiedział Vincent

-Masz na myśli Bonnie’go? Tak, pamiętam go.-Odpowiedział chłopak patrząc podejrzliwie na fioletowowłosego

-Bo widzisz… Tylko jego brakuje Rekonstruktorowi-Zaczął mężczyzna- Znalazłem części, dzięki czemu jestem w stanie go naprawić. Ale nie będzie to bezinteresowna przysługa. Pragnę czegoś w zamian.

-C-czego?- wyjąkał Alex

-Tego nie mogę ci powiedzieć. Nie teraz- wyszeptał Vincent patrząc w zamyśleniu w ziemię

Chłopak wolał nie pytać z jakiego powodu mężczyzna nie chce powiedzieć czego żąda w zamian za pomoc. Nastała niezręczna cisza. Przerwał ją dziwny hałas z drugiego pomieszczenia.

-Co to było?- spytał podejrzliwie chłopak

Mężczyzna westchnął, złapał Alexa za nadgarstek i biorąc po drodze jedną z lamp naftowych, ruszył do drugiego pomieszczenia. Było małe i ciasne. Znajdowało się tam sporo różnych narzędzi i metalowych części które – jak przypuszczał chłopak- pochodziły z magazynu w pizzerii. Nagle chłopak ujrzał kątem oka jakiś ruch. W pomieszczeniu było coś jeszcze. W kącie, pośród pudeł i metalowych części siedział Bonnie. Wyglądał inaczej niż wtedy gdy Alex widział go w opuszczonym hotelu. W miejscu gdzie wcześniej nie miał twarzy, teraz znajdowała się nowa maska. Wciąż nie miał jednej ręki, lecz bardzo mu to nie przeszkadzało. Przyglądał się chłopcu z uwagą.

-W-witaj… z-z-znowu- powiedział zgrzytliwym głosem animatronik

-Um… w-witaj?-  rzucił krótko Alex

-N-n-nie bój-j się mnie… Nic c-c-ci nie zrob-bię- zapewnił Bonnie

Chłopak odetchnął i spojrzał niepewnie na Vincenta. Mężczyzna odłożył lampę na jedną z przeżartych przez korniki półek, westchnął po czym stanął obok królika.

-Nie naprawiłem jeszcze modułu odpowiedzialnego za głos… Ale niedługo się tym zajmę. Czy mógłbyś mi pomóc?- spytał fioletowowłosy

-T-tak, myślę że tak- odpowiedział chłopak patrząc w ziemię i bawiąc się rozwiązanym sznurowadłem

-Która to już godzina… -wymamrotał do siebie Vincent patrząc na zegar- Alex, musisz już chyba iść…  Jest 4:50, a podobno ktoś ma przyjechać by cię pilnować…

Mężczyzna ledwo zdusił śmiech. Alex przewrócił oczami i spojrzał na niego z wyrzutem.

-Co cię tak bawi? To nie jest zabawne- Powiedział oschle chłopiec

-Tak, to jest zabawne, i to bardzo.-Tym razem fioletowowłosy wybuchnął śmiechem- Masz 15 lat i potrzebujesz opiekunki! Takiej sytuacji jeszcze świat nie widział!

Chłopak postanowił nie odzywać się póki Vincent się nie uspokoi. Mężczyzna wciąż się śmiejąc wziął lampę z półki i przeszedł do drugiego pomieszczenia. Alex zrobił to samo by nie zostać sam w ciemności. Fioletowowłosy właśnie otwierał drzwi przez które wpadało zimne powietrze. Do środka sączyło się delikatne światło świtu. Vincent trzymał w ręce dwie zgaszone lampy naftowe. Widząc że przykuły one wzrok chłopca szybko pośpieszył z wyjaśnieniami.

-Wiem że nikogo niema w pobliżu, ale lepiej dmuchać na zimne. Chyba nie chcesz by zaczęły się pytania? – Zapytał retorycznie, odłożył lampy przed budynkiem i spojrzał w stronę chłopca – Idziesz? Pospiesz się, musimy ruszać…

>>>KORZYSTAJĄC Z OKAZJI...<<<

Pragnę przekazać iż na Facebook'u powstał fan page  

Serdecznie na niego zapraszam, ponieważ chcę mieć z wami lepszy kontakt

JEST TO JEDYNY I OFICJALNY FAN PAGE

Link : https://www.facebook.com/pages/FNaF-Opowiadania/663759750391200?

>>>BARDZO WAŻNE INFO DLA CZEKAJĄCYCH NA NOWE ROZDZIAŁY<<<

Otóż mam pewne pytanie...

Chcecie dostawać krótsze części opowiadania, ale częściej,

czy dłuższe części opowiadania ale rzadziej?

I korzystając z uwagi

OD 2 DO 16 NIE BĘDZIE POJAWIAĆ SIĘ NIC PONIEWAŻ WYJEŻDŻAM

>>>PROSZĘ O ZAPOZNANIE SIĘ Z PONIŻSZYM TEKSTEM<<<

Mam do was pewien apel... a mianowicie chodzi mi o reklamowanie opowiadań swoich,

bądź swoich przyjaciół...

Ludzie, ogarnijcie się z tym! 

Nie piszcie czegoś takiego, bo jak to widzę to tracę do was szacunek...

Po co reklamujecie się na innych blogach?

Każdy komentarz z reklamą będzie niezwłocznie usuwany,

choćby nawet autor komentarza wychwalał mojego bloga ponad życie

(jak w 90% przypadków tego typu komentarzy)

Opowiadanie cz II rozdział V
'Vincent'

Obudziło go znajome głaskanie po włosach. Otworzył oczy. Leżał na pryczy, a obok niego siedział Vincent, który uśmiechając się głupio głaskał go po głowie. Chłopak złapał mężczyznę za nadgarstek.

-Dlaczego to robisz? Masz przestać!- Wycedził przez zęby Alex

Mężczyzna wyraźnie spoważniał, a jego głupawy wyraz twarzy ustąpił uśmiechowi psychopaty.

-Wolisz bym głaskał cię po głowie…- mężczyzna wyciągnął nóż i przyłożył go do gardła Alexa-… czy żebym groził ci nożem?

Chłopiec wstrzymał oddech. Czuł na swoim gardle zimny czubek ostrego noża, który z każdym wdechem coraz bardziej rozcinał jego skórę. Na drewnianą pryczę kapnęła kropla krwi. Alex był zbyt przerażony by zrobić cokolwiek. Zaczął mimowolnie płakać. Fioletowowłosy widząc to, gwałtownie odsunął nóż od szyi chłopca i upuścił go na ziemię. Zakrył dłonią usta, a po jego policzkach płynęły łzy. Kręcił głową.

-Przepraszam… ja… nie chciałem. Nie panuję nad sobą… Przepraszam- łkał rozpaczliwie

Nagle mężczyzna oparł głowę na torsie Alexa i objął chłopca rękami. Chłopak zdziwiony i lekko zakłopotany tą sytuacją leżał bez ruchu. Czuł piekący ból w miejscu gdzie nóż przeciął mu skórę na szyi. Vincent nadal oparty o jego tors, obejmował go mocno, wciąż płakał i łkał przepraszając co chwilę. Zdesperowany chłopak, nie wiedząc co robić położył mężczyźnie dłoń na ramieniu i odsunął go lekko. Spojrzał mu w oczy. Były pełne bólu i skruchy. Chłopiec ogarnięty wyrzutami sumienia mało myśląc, objął niepewnie fioletowowłosego,  na co ten odpowiedział mocnym uściskiem, który rozluźnił dopiero po paru minutach. Uśmiechnął się, wstał i poszedł po coś do drugiego pomieszczenia. Alex usiadł na pryczy. Wciąż lekko zakłopotany rozejrzał się po pokoju. W pomieszczeniu nic się nie zmieniło. Meble stały na swoich miejscach, a jedynym źródłem światła w dalszym ciągu były dwie stare lampy naftowe.

Opowiadanie cz I rozdział V
'Informacja'

-Przepraszam… zagapiłem się i nie zauważyłem nawet kiedy… - zaczął tłumaczyć się chłopak ze spuszczoną głową

Vincent uciszył go gestem dłoni i pokazał ręką w stronę pizzerii.

-Nie możemy tu rozmawiać… Kamery… rejestrują wszystko – powiedział prawie niesłyszalnym szeptem fioletowowłosy i nakazał gestem dłoni podążanie za nim.

Ruszył w las. Szli kwadrans, zatrzymali się dopiero przy małym, zarośniętym budynku. Mężczyzna spojrzał na zaniepokojonego Alex’a. Pchnął go lekko w stronę drzwi. Chłopiec niepewnie je uchylił i powoli szedł do ciemnego wnętrza budowli. Vincent wszedł zaraz za nim, po czym zamknął drzwi na klucz, co jeszcze bardziej zaniepokoiło chłopca. Fioletowowłosy zapalił zapałkę i podpalił lont w dwóch, starych lampach naftowych, które rozświetliły pomieszczenie złotym blaskiem. W budynku były tylko dwa pomieszczenia. Pomieszczenie w którym aktualnie się znajdowali było praktycznie puste; był tu stół, rozwalające się krzesło i więzienna prycza.  Do drugiego pomieszczenia ledwie docierało jakiekolwiek światło. Vincent nakazał usiąść Alex’owi na krześle, a sam usiadł na pryczy. Milczał przez dłuższą chwilę.

-Zapewne… nie wiesz po co cię tu sprowadziłem. Ale spokojnie, nie mam zamiaru cię zabić –mężczyzna z uśmiecham na ustach przerwał niespodziewanie ciszę

Na te słowa chłopca przeszedł dreszcz.

-Nie masz się czego bać… ja… chciałbym cię tylko poinformować… o paru rzeczach…- Zaczął fioletowowłosy- Otóż, już wiem… czemu tak bardzo przypominałeś mi… Jeremy’ego. Ostatnio w ręce wpadły mi pewne dokumenty… nie pytaj co to było… bo sam do końca nie wiem, lecz wynikało z nich… że Jeremy jest… jest… Twoim ojcem.

-CO?- krzyknął nie dowierzając chłopak, naraz zrywając się z krzesła i przypadkowo je wywracając

Alex zachwiał się na nogach a jego twarz przybrała nienaturalnie blady odcień. Jego pole widzenia zmniejszało się. Nagle poczuł że traci świadomość, jedyne co potem pamiętał to upadek na ziemię i chłód kamiennej podłogi. Zemdlał.